Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: Anonymous
O sobie: Jeszcze nie mam opisu, ale jak już ten fakt zauważę, to go zmienię

Napisanych prac:
- wiersze: 729
- recenzje: 37
- artykuły: 104
- wywiady: 19
- proza: 160

Średnia ocen: 4.3
Użytkownik uzyskał: 1384 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Czerwona płachta na N. J...." 16.10.2008
"Bazyliszek oswojony,..." 16.10.2008
"Antyseksualizm stosowany" 15.11.2008
"Patrząc na ludzi" 15.11.2008
"Kochająca lecz niekochana" 15.11.2008

Inne prace tego autora:
"I nadszedł czas, że..." 16.10.2008
"Pisanie wierszy - nieudana..." 15.11.2008
"Polowanie na czarownice,..." 16.10.2008
"Człowieczeństwo" 15.11.2008
"Z Muzyką na Ty. " 15.11.2008

Najnowsze artykuły (wszystkie):
"Wolni, zjednoczeni,..." - sniadaniedolozka
"A kto powiedział, że..." - Lexie M.
"Kinemato...co?" - jazzu
"Małoletni wszechmogący" - Gracie
"Strażacy z OSP" - takijeden1
"Co i jak jemy?" - RedCherry
"Rapa Nui" - Gracie
"Co napisze czas o naszej..." - cichociemny
"Mikołaj z siekierą" - screamerty
"Zadławiony amerykańskim..." - screamerty

Moje refleksje

Wśród życia dróg szukamy tej jednej rozsądnej, ostrożnej, szlachetnej. Marzenia – zdarzenia, zdarzenia - marzenia. Szukamy rozsądku w szerokim morza horyzoncie, niczym kura ziarna na pustym podwórku w mieście…

Gdy spoglądamy w niebo ukazują nam się niespełnione marzenia z przeszłości, które ranią, będąc nierealne. Chcemy wtedy zapomnieć o całym świecie, troskach, kłopotach. Przytulić się do bliskiej osoby…

Milczenie jest złotem, tak jak nadzieja upadającym, rannym ptakiem… Gdyby nie zostały wypowiedziane gorzkie słowa, życie wyglądałoby zupełnie inaczej. Jednak jest tak jak jest i będzie, co ma być…

Gdy nadzieja upada jak płonący wrak, nie chcemy szukać ratunku. Brniemy głębiej w błoto, bojąc się poprosić kogoś o pomoc. Boimy się obdarzyć zaufaniem – boimy się, że sytuacja znowu się powtórzy i zostaniemy sami…

Wielu z nas próbuje przemknąć przez życie jak burza. Chować głowę w piasek i uciec od rzeczywistości. Jednak to nie jest rozwiązanie – należy pokazać innym, że każdy jest kimś i każdy z nas jest wartościowy.

Marzenia przysłaniają nam oczy, zsyłając na nas deszcz nieszczęść potrzebnych do szczęścia. Każdy z nas ma inną drogę, każdego prowadzi inna gwiazda. Musimy chcieć dążyć do własnych celów, aby marzenia doczekały się spełnienia. Nie możemy być do czegoś zmuszani! – Każdy z nas jest inny, każdy z nas musi podjąć odpowiednie decyzje…

Trudno jest odnaleźć się w miejscach, z których zostaliśmy wyrzuceni. Równie trudno jest odnaleźć drogę losu, która jest prawidłowa. Błądzimy, wznosząc się i upadając. Znosimy wiele sytuacji z zaciśniętymi pięściami i łzami w oczach. Serce wiele razy złamane, z czasem zostanie wyleczone, lecz umysł raz dotknięty krzywdą psychiczną, nigdy się nie pozbiera…

Zamknięci w czterech ścianach boimy się przerwać ciszę. Boimy się usłyszeć głos prawdy i zobaczyć w ciemnym kącie niepowodzeń jasny błysk czekającej na nas nadziei. Pragniemy pozostać sami i zachować dla siebie to, co nas gnębi. Jednak nie warto tego robić. Otwórz drzwi, a zobaczysz, że realny świat poza czterema ścianami może piękny i radosny.