Krótkie rozważania w obronie skarbu najwartościowszego

Życie jest najcenniejszym i największym skarbem człowieka. Pochodzi od Boga; jest więc rzeczą świętą. Nikt, ani nic nie ma prawa do pozbawienia kogokolwiek tego daru. Niestety, mało kto dzisiaj zważa na te słowa, a życie ludzi jest nieustannie narażane, sprzedawane i opluwane. Miliony ludzi ginie za swoje pochodzenie czy wiarę, a szansa zmiany tych haniebnych poczynań jest wręcz niemożliwa. Ponad to, mało jest ludzi, którzy naprawdę pragną zaprzestania tych morderstw- wielu milczy, nieświadomie zgadzając się na kontynuowanie zabijania ich bliźnich.

Zabójstwo istnieje od początku życia na Ziemi. Jeden z synów pierwszych ludzi- Adama i Ewy, morduje swojego brata. Ten fakt ma za zadanie pokazać nam, że morderstwo jest w naturze ludzkiej. Kaina spotyka za bratobójstwo zasłużona kara- och, jak małe ma to odzwierciedlenie w dzisiejszym świecie! Boży zakaz zabijania zawarty jest w piątym przykazaniu. Według myśli biblijnej, życie ludzkie jest święte i nikt nie ma prawa do niszczenia go, a zabójstwo jest aktem egoizmu wobec drugiego człowieka. Dzisiaj problem ten dostrzegalny jest na skalę masową. Dlatego też, ze względu na to, sprawiedliwość w skazywaniu morderców jest wręcz groteskowa.

Miłość do samego siebie jest podstawową zasadą moralności, która nie powinna podlegać żadnym sprzecznym dyskusjom. Wynika z niej prawo do zachowania życia. Każdy człowiek kurczowo trzyma się tej cienkiej liny do końca. Kto zatem broni swego życia, nie powinien być winny zabójstwa napastnika. Jednak prawo nie jest w tej sprawie do końca jasne, a wielu ludzi cierpi z tego powodu. Zupełnie inną sprawą jest jednak morderca, który zabija kogoś ze względu na nienawiść. Zabiera on bez powodu ostatnie tchnienie istocie ludzkiej, która myśli, czuje, ma rozum i pragnie żyć!

Tutaj przejdę do najgłośniejszej i najbardziej spornej w ostatnich czasach sprawy: do ochrony życia nienarodzonego. Wielu z nas uważa, że jeśli ma papierek dojrzałości i niemałe doświadczenie, może już decydować o istnieniu innych ludzi. A tym bardziej o istnieniu kogoś, kto jest mniejszy i zupełnie bezbronny. Za garść pieniędzy wciśniętych w brudną rękę lekarza, kupują sobie wolność i niezależność, uciszając przy tym cichutki jęk milionów nienarodzonych dzieci. Uważam więc, że embrion powinien mieć wszystkie prawa istoty ludzkiej, w tym prawo do życia. Dlatego też świadoma i dobrowolna decyzja pozbawienia go tego prawa zawsze powinna być postrzegana jako zło i nigdy nie powinna być dozwolona ani jako cel, ani jako środek dla dobrego celu.

Zasadniczym prawem etyki lekarskiej jest ratowanie życia do końca, choćby już nie było nadziei. Jedyny przeżyły w powstaniu żydowskim dowódca, wspaniały lekarz i człowiek szanowany przez wiele środowisk, opowiedział w książce "Bóg śpi” pewną historię: Miałem taką historię: kobieta urodziła dziecko, ale straciła przytomność. Wciąż jednak serce jej biło. Tydzień, dwa, trzy, mąż przychodzi, przywozi codziennie jajka, choć ją oczywiście karmiono sztucznie itd. Leżała bez przytomności, aż nawet ksiądz w jej wsi na mszy świętej powiedział, że mąż nie ma obowiązku utrzymywać jej przy życiu, bo to jest już inna osoba, bo jej dusza dawno odeszła. Może już nie nosić jajek. (…) a minęło jakieś pół roku i ta kobieta się obudziła. Wstała z łóżka i stanęła- przy tym sztucznym karmieniu! I mogła wrócić do tego małego dziecka, do rodziny, bo przetrwała. Takie przypadki też się zdarzają. Nie można więc z góry decydować, że ktoś ma nie żyć.” Przykład ten pokazuje, że życia tej kobiety broniono i mimo, że nie było już dla niej nadziei, ona przeżyła i była potem szczęśliwa. Dlatego też myślę, że prawo eutanazji nie powinno wejść w życie. Pamiętajmy, że cierpienie prowadzi do zbawienia, a przerwanie życia jest niczym innym, jak morderstwem.

Na koniec chcę jeszcze raz powtórzyć, że nic i nikt nie ma prawa do zabicia niewinnej istoty ludzkiej. Jest to bowiem akt poważnego nieposłuszeństwa wobec religii i prawa moralnego. Jest to również akt sprzeczny z fundamentami i cnotami sprawiedliwości. Jednak ludzie gwałcą ten zakaz od zawsze. Toczą się wojny. Sądy skazują oskarżonych na śmierć. Kobiety przerywają poczęte w nich dzieci. Niestety, nakaz poszanowania życia jest ciągle łamany i to na skalę dotąd niespotykaną.

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 02.07.2010r.

PookyFan 03 07 2010 (15:42:16)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Błędów, owszem, było. I porwałaś się nieco z motyką na słońce na tak trudny temat. Brakowało nieco argumentacji, ale - na szczęście - i tak zawarłaś tą podstawową. Bardziej w formie osobistych rozważań niż mowy mającej na celu przekonanie kogoś, niemniej jednak lepsza argumentacja byłaby wskazana. Szkoda, że przykład tylko jeden, i zbyt ogólne opisanie zjawiska. Ale za całkiem trzeźwe podejście do sprawy i odważną manifestację swoich poglądów oraz za trafne wskazanie bezsensu w myśleniu ludzi, którzy zabijają nienarodzone dzieci i starców w imię tak zwanej wolności, skłonnym postawić trzy. Byłoby cztery, ale dopracowanie jest średnie.

jazzu 03 07 2010 (14:24:14)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Powiem tak, było sporo błędów składniowych i ortograficznych. Tekst jest napisany czysto subiektywnie, przez osobę głęboko wierzącą. Tekst odnosi się do obrony życia, autor przytacza jako argument głównie religię (piszemy ją z małej litery), jednak zapomina dodać, że taki zakaz odnosi się głównie do religii chrześcijańskiej i judaistycznej, niestety nie miałem okazji czytać Koranu, a żałuję, bo tam podobno jest napisane, że dopuszcza się świętej wojny. A religia wcale nie jest najlepszym argumentem, jak wskazuje przytoczony fragment, gdyż nawet ksiądz uznał, że osoba straciła duszę. Jeżeli chodzi o poziom retoryczny, to przypomina mi to wypracowanie na lekcję religii, bądź na mszę. Brakuje tutaj elementów charakteryzujących artykuł (lead, śródtytuł), jednak ze względu na to, że jest to Twój pierwszy artykuł na serwisie, dam Ci szansę, na manifestację w obronie życia, jaką nam tutaj napisałaś.