Korpus Ochrony Pogranicza cz. I - wstęp

18 marca 1921 roku wojna pomiędzy Rzeczypospolitą Polską a Rosją Radziecką została zakończona podpisaniem w Rydze traktatu pokojowego. Wktótce po tym wydarzeniu sowieci rozpoczęli kampanię "odrzucenia" nowej granicy, wspierając między innymi terrorystyczne bandy "mniejszości narodowych" oraz organizując wypady z własnego terytorium na nasze wschodnie województwa. Dość specyficzne uwarunkowania kresów wschodnich Rzeczypospolitej spowodowało to, że żadna z formacji granicznych (Straż Graniczna, a następnie Policja Państwowa) nie spełniały swoich zadań. Dlatego też w 1924 roku podjęto decyzję o utworzeniu specjalnej formacji wojskowej czasu pokoju - Korpusu Ochrony Pogranicza (KOP). Korpus podlegał jednocześnie Ministerstwu Spraw Wewnętrznych (pod względem ochrony granicy, bezpieczeństwa w pasie granicznym i budżetu) oraz Ministerstwu Spraw Wojskowych (pod względem personalnym, organizacyjnym, operacyjnym, wyszkolenia). W jej skład wchodziły: dowództwo, sztab, służby specjalistyczne, brygady ochrony pogranicza, bataliony oraz kompanie i strażnice. Do głównych zadań KOPu należało:
*strzeżenie nienaruszalności znaków i urządzeń granicznych,
*niedopuszczanie do nielegalnego przewozu i przerzutu towarów przez granicę,
*niedopuszczenie do nielegalnych przekroczeń granicy,
*zwalczanie sowieckich band dywersyjnych,
*współdziałanie z wojskiem w dziedzinie obrony kraju (na wypadek wojny).

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 23.07.2009r.

Toldo 25 01 2010 (00:07:06)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Dokładnie, aczkolwiek krótko przybliżyłeś historie oddzialu obronnego polskich Kresów w okresie powojennym(po Wielkiej Wojnie na Wschodzie). Tekst może służyc osobom nieznającym historii i zaawansowanym historykom. Dzięki temu tekstowi możesz zachęcic nowicjuszom wojskową tematyke wschodniopolską.

Pestka 23 07 2009 (18:30:30)

Praca jest napisana przystępnie ( właściwie wydaje się, że dla każdego) a to właściwie najważniejsze. Tekst napisany jest jasno i przede wszystkim nie występuje w nim tkz "lanie wody".

PookyFan 23 07 2009 (18:05:05)

Po pierwsze - widzę sporo błędów (brak polskich znaków, spacje pomiędzy słowem a przecinkiem tudzież innym znakiem interpunkcyjnym etc.). Po drugie - wygląda trochę na wyjęte z podręcznika do historii, niemniej jednak jest rzetelny i zawiera wiele faktów. No i jakoś tak zakończenie niefortunnie się kończy, bo zamiast dać znać, że to koniec części pierwszej, urywa się nagle bez słowa zakończenia. Popracuj nad tym. Poza tym - nawet jak na wstęp - jest dość krótki. No ale teraz coś o zaletach - jak mówiłem, sporo tu faktów historycznych i wygląda na początek niezłej serii, niemniej jednak wyszło, jak wyszło. Pozostawiam bez oceny - może w dalszych częściach się rozkręci, a jako wstęp - spełnia swoją rolę, wprowadza w sytuację po wojnie poslko-radzieckiej.