Coco Chanel - ikona mody

W dzisiejszych czasach bardzo liczy się moda. Bywa, że wśród nastolatek zdarzają się kłótnie o to, kto jest lepiej ubrany. Wiele osób jest wykluczanych z grona tych najlepszych. Sławne osoby narzucają nam wiele ubrań, które nosimy zwykle tylko po to, aby o nas mówili. W dawnych czasach, między innymi w XIX. wieku, był okres, w którym chodziło się w strojnych sukniach i kapeluszach. Wszystko zmieniło się na początku XX. wieku, gdy w roku 1909 na rynek mody wstąpiła Coco Chanel, właściwie Gabrielle Bonheur Chanel, urodzona 19 sierpnia 1883 w Samur. W akcie urodzenia jej nazwisko zapisano błędnie jako Chasnel. Była drugą nieślubną córką Alberta Chanela i Jeanne Devolle. Jednak, kiedy urodziła się, jej rodzice wzięli ślub. Miała pięcioro rodzeństwa: Julie (1882-1913), Antoinette (urodzona 1887), Alphonse (urodzony 1885), Lucien (urodzony 1889) oraz Augustin (urodził się i zmarł 1891). W wieku osiemnastu lat Gabrielle opuściła szkołę, a później, w wieku dwudziestu jeden lat, przeprowadziła się do Paryża. Najpierw sprzedawała kapelusze według własnego pomysłu w sklepie w sklepie kapeluszniczym w Paryżu przy 160 boulevard Malesherbes. Były to toczki, czyli kapelusze w kształcie hełmu. Osoby z wyższych sfer zainteresowały się nimi i wkrótce sklep okazał się zbyt mały. Jeden z przyjaciół odmówił pożyczki, lecz wtedy z pomocą przyszedł Arthur Capel. W 1913, także dzięki wsparciu finansowemu "Boya", Chanel otworzyła butik przy rue Goutaut w normandzkim kurorcie Deauville, w którym, prócz kapeluszy, zaczęła sprzedawać ubrania o fasonach inspirowanych modą męską oraz strojami sportowymi. Wpływy okazały się tak duże, że Coco zwróciła pieniądze. Jednak Arthur umarł niedługo potem. Jej przyjaciółka wraz ze swym mężem wzięła ją na wyprawę do Wenecji, aby ukoić ból po stracie Arthura. Jednak nie było zbyt prosto wsiadać do gondoli, tak więc Chanel wymyśliła spodnie nieco rozkloszowane u dołu. Wtedy zaczęto nosić spodnie. Ona też sprawiła, że kobiety zaczęły się odchudzać. Promowała opinię, że chude jest ładne. Zachęcała też do opalania i wkrótce salony zapełniły kobiety o czekoladowym połysku ciała. W 1936 r. Chanel została zarejestrowana jako projektantka mody i pod numerem przy 31 na rue Cambon w Paryżu otworzyła swój najsłynniejszy dom mody. Wtedy też różnorodne futra i dziwaczne, oryginalne wzory haftów pojawiły się w sprzedaży. Następnie Coco postanowiła zrewolucjonizować rynek perfum. Namówiła do współpracy Ernesta Beaux, aby stworzył perfumy, które "pachniałyby kobietą", jak się wyraziła. Wkrótce kobiety pokochały zapach Chanel Nr 5. Skąd numer pięć? 5 maja 1921 roku zaprezentowano jej owe perfumy, stąd pochodzi liczba na flakonie. Perfumy zawierają jaśmin z Grasse, ylang ylang i różę majowej, użyto także syntetycznych substancji zapachowych.
Mimo że świetnie radziła sobie w interesach, nie miała szczęścia w życiu prywatnym. Wszystko zaczęło się od nieszczęśliwego dzieciństwa. Miała zaledwie dwanaście lat, gdy osierociła ją matka oraz piątkę jej rodzeństwa. Niezbyt dobrze ją pamiętała z biegiem lat. Początkowo jej ojciec, wędrowny kupiec, próbował zająć się potomstwem, jednak nie radził sobie z tym i oddał je rodzinie. Gabrielle została oddana do przyklasztornego sierocińca w Aubazine, gdzie przebywała do roku 1900. Następne 2 lata spędziła w szkole prowadzonej przez siostry zakonne w Moulins. Tam nauczyła się szyć. Wtedy zaczęła się jej przygoda z modą. Być może już wtedy miała w głowie swoje genialne pomysły. Te przeżycia uczyniły ją zgorzkniałą. Jak mówili kiedyś jej pracownicy, nie tolerowała żadnego niedociągnięcia. Wszystko musiało być idealne. Może i to jest klucz do jej sukcesu. Poświęcała połowę swojego życia pracy i zapomniała o innych wartościach, które są w życiu ważne. Miała wiele kochanków, miłości, które okazywały się nietrafione. Zwykle byli to dobrze urodzeni młodzieńcy. Znajomość z jednym z nich, Etienne Balsanem, oficerem piechoty, zakończyła się ciążą, której Coco nie chciała. W tym czasie rozwijały się jej butiki i nie miała czasu na dziecko. Zdecydowała się na zabieg, który błędnie wykonano i z tego powodu do końca życia była bezpłodna. Nie umiała się z tym pogodzić do końca życia. Umarła w wieku 87 lat, 10 stycznia 1971 roku, w swoim apartamencie w hotelu Ritz - Carlton. Została pochowana w Lozannie w Szwajcarii. Po jej śmierci w latach 1975 - 1983 dom mody Chanel prowadzili projektanci Gaston Berthelot i Ramon Esparza, a następnie asystenci Yvonne Dudel oraz Jean Cazaubon.
Jednak, kiedy poznamy całą historię jej życia, Coco zasługuje na współczucie. Już od dziecka cierpiała i jedyną jej radością, był wzrastający butik w Paryżu. Pragnęła miłości, dziecka i szczęścia. Nie zaznała niczego, przez swoje błędy życiowe. Prawdopodobnie w domu, kiedy jej matka umarła, zamknęła się w sobie. Bez spokojnego dzieciństwa, ludzie stają się inni. Taka stała się ikona mody, Coco Chanel.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 20.02.2009r.

RedCherry 06 02 2012 (21:05:44)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Postać Coco opisałaś bardzo dobrze, ja bym tu wolała więcej przeczytać o tej modzie. Kariera nie zawsze jest najważniejsza. Tekst nie jest zły, ale jak już wspomniano, bardziej przypomina biografię.

ana13 20 02 2009 (18:25:15)

Bo chciała mieć dziecko, ale nie w decydującym momencie kariery. Ja wiem, że to głupio może i brzmi, ale to nie jej wina, że nie wpojono jej zawczasu wartości życiowych, prawda? Mimo to, ja jej żałuje

PookyFan 20 02 2009 (18:18:45)

Tak swoją drogą: jednocześnie pragnęła dziecka, o czym piszesz na samym końcu, i zdecydowała się na zabieg? To mi wygląda na niezdecydowaną kretynkę, a nie na kobietę, której należy się współczucie...

PookyFan 20 02 2009 (18:08:31)

Bardzo ciężko jest mi się zdecydować. W zasadzie to jest biografia z wstępem traktującym o modzie jako takiej. Nie wiem, czy opublikować to, czy nie. Na razie zostawiam. Czekam na inne opinie.