Ból po stracie bliskiej osoby.

W życiu ciągle kogoś lub coś tracimy. Dość często mówiąc o stracie bliskiej osoby - ma się na myśli ostateczne odejście - śmierć. Często jednak tracimy osoby w emocjonalnym sensie. I o tym chcę napisać. Dlaczego odchodzą od nas przyjaciele? Dlaczego nawet związki miłości ulegają rozpadowi? Czy to oznacza, że przyjaźń i miłość są czymś nietrwałym? W tym artykule spróbuje odpowiedzieć na kilka pytań. Pytań, które stawiamy sobie w momencie utraty kochanej osoby. Wiem jak to jest. Niedawno straciłam dziadka. Nie mam już żadnego. Bardzo go kochałam. Wcześniej tego co się stało nie rozumiałam. Nie przejmowałam się tym. Ale dopiero na pogrzebie zrozumiałam , dotarło to do mnie. Te napisy na wstęgach przyczepionych do kwiatów … „dla kochanego dziadziusia…” i wtedy po policzku łzy spływały mi same. Nie mogłam ich opanować. Płakała. Płakałam jak każdy przy tak wielkim bólu.

1. Dlaczego przyjaźń (miłość) się kończy? Bo taka jest jej natura. Nic nie jest trwałe, wszystko zmienia się z upływem czasu. To może banalne stwierdzenie. Jednak nie zdajemy sobie często z tego sprawy, gdyż oczekujemy od uczuć, że będą trwałe. Oczekujemy niezmienności. W pewnym sensie idealizujemy przyjaźń, miłość i wszelkie relacje międzyludzkie. Budujemy sobie często ideał prawdziwego uczucia. Od "prawdziwych" uczuć oczekujemy niezmienności. Tak jednak się zazwyczaj nie zdarza. Zakładając sobie, że przyjaźń, czy miłość nie będą ulegać zmianom z upływem czasu - możemy czuć się zawiedzeni. Wspomnę jeszcze o pewnej właściwości grupy społecznej. Udowodnione jest, że dana grupa społeczna rozpada się, gdy nie łączy ją wspólny cel. Przykład? Chodząc do jednej klasy uczniowie tworzą grupę społeczną. Mają wspólny cel - ukończenie szkoły. Gdy skończą naukę - ich drogi najczęściej się rozchodzą. Analogicznie jest w miejscu pracy. Mamy koleżanki, kolegów w pracy. Gdy ktoś zmienia miejsce pracy - zazwyczaj kontakt się urywa, albo po prostu słabnie. Podobnie jest z przyjaźnią. Musi istnieć jakaś płaszczyzna, która łączy dwoje (lub więcej) osób. W momencie, gdy taka płaszczyzna zanika - rozchodzi się dotąd wspólna droga przyjaciół. Taką wspólną płaszczyzną mogą być podobne zainteresowania, przyjemność płynąca ze wspólnie spędzanego czasu. Czasem łączyć też mogą podobne problemy.

2. Dlaczego boli nas odejście przyjaciela? Wydaje mi się, że najważniejszą przyczyną emocjonalnego bólu po utracie przyjaciela jest poczucie odrzucenia. Czujemy się często oszukani. Nierzadko wyśmiani, zignorowani. Poczucie odrzucenia boli bardzo dotkliwie. Odejście przyjaciela boli też, bo z reguły nie jesteśmy przygotowani na tego typu stratę. Szczególnie wtedy, gdy mocno zaangażowaliśmy się w dany związek i oczekujemy, że będzie trwały. Ponadto mamy tendencję do idealizowania uczuć miłości i przyjaźni. Wydaje nam się, że "prawdziwa" miłość i przyjaźń są trwałe i niezmienne. Oczekujemy więc, że będą takie. Tymczasem okazuje się, że uczucia się zmieniają. Ich intensywność zmniejsza się z czasem. Czujemy się zawiedzeni osobą, którą kochamy. I boli nas, że bliska nam osoba odwraca się od nas.

3. Jak radzić sobie z bólem po stracie bliskiej osoby? Przede wszystkim pozwól sobie na wyrażenie swoich emocji: żalu, bólu, złości, smutku, rozczarowania. Pomocne może być porozmawianie z kimś na ten temat. Wielu osobom pomaga także wyrażenie bólu w formie pisemnej. Napisz list, wiersz, pamiętnik. Po prostu zwerbalizuj swoje uczucia i emocje związane z utratą bliskiej osoby. Daj sobie czas. Znane porzekadło mówi: "czas leczy rany". I chyba tak naprawdę jest. Z upływem czasu opadają emocje. Powoduje to, że dystansujemy się do problemu. Po prostu z czasem utrata kogoś dla nas ważnego przestaje być czymś bolesnym. Spróbuj zrozumieć osobę, która odwraca się od Ciebie w jakiś sposób. W większości tego typu strat - druga osoba nie chce celowo nas zranić, odrzucić. Tracąc kogoś bliskiego i ważnego - jesteśmy zranieni. Często też szukamy winnych. Zauważyłam, że w takich sytuacjach pomocna jest świadomość o przemijalności wszelkich uczuć. Tak. Uczucia ulegają zmianom. To pewna sprzeczność pomiędzy tym, co pragniemy, a naturą uczuć. Chcielibyśmy, żeby uczucia były trwałe i zawsze intensywne. Ale on się zmieniają. Z reguły trudno znaleźć winnego. Po prostu "winne" są uczucia, które się zmieniają. I jeszcze w sprawie szukania winnych. Osoby z niskim poczuciem własnej wartości mają tendencję do obwiniania siebie za odejście przyjaciela. Jeśli czujesz się winny, że Twój przyjaciel (partner) odsuwa się od Ciebie - pomyśl, czy nie oceniasz się zbyt surowo. A teraz coś bardzo ważnego. Po utracie kogoś bliskiego często mamy tendencje do zamykania się na innych ludzi. Nierzadko słyszę: - już nigdy nikomu nie zaufam - nie ma przyjaźni, miłości - nie zaangażuje się więcej To często jest stan przejściowy. Jednak głębokie zranienia mogą prowadzić do postawy, w której boimy się mocniej zaangażować w relacje międzyludzkie. Zwróć na to uwagę, by utrata kogoś bliskiego nie zamknęła Cię na zdolność zawierania nowych znajomości. Na budowanie głębokich i udanych związków miłości i przyjaźni. Na cenne i rozwijające relacje z innymi ludźmi.

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 15.11.2008r.

Heko 29 12 2008 (14:38:45)

Pcheła ma rację- te numerki przy akapitach są nie potrzebne. Poza tym całkiem dobrze.

Pcheła 23 11 2008 (23:05:46)

Nie podoba mi się wypunktowanie akapitów. Lepiej by było połączyć je z tekstem. I wtedy zrobić przejście.