Antyseksualizm stosowany

Ideologia... mniej lub bardziej niepojęta


Wiele osób, bez względu na wyznawaną ideologię, nie może zrozumieć mojego radykalnego antyseksualizmu. Tymczasem ja nie pojmuję, jak można nie dostrzegać jego zalet. W niniejszym felietonie opiszę dwa zjawiska, które można by nazwać "antyseksualizmem stosowanym". Pierwsze z nich to zapłodnienia, niewymagające stosunku płciowego (rodzaj współczesnych Niepokalanych Poczęć). Drugie - celibat, jeden z najlepszych wynalazków Kościoła katolickiego. Zapraszam do lektury!

Czas na Niepokalane Poczęcie!

Przez wiele stuleci seks był postrzegany jako zło konieczne, niezbędne do poczęcia dziecka. Obecnie mamy jednak możliwość, aby tego zła uniknąć. Niestety, Kościół katolicki sprzeciwia się sztucznym zapłodnieniom, ponieważ uważa je za niebezpieczne, nienaturalne, prowadzące do zamordowania "nadliczbowych" płodów (wyrafinowanej aborcji). Rzeczywiście: eksterminacja nienarodzonych dzieci jest wielkim złem, którego nikomu nie wolno usprawiedliwiać. Jeśli jednak metoda in-vitro nie wyrządza nikomu krzywdy... Jeśli nie pociąga za sobą dalszych manipulacji... Możemy ją zaaprobować. Mówcie, co chcecie, ale in-vitro kojarzy mi się z Niepokalanym Poczęciem, czyli zapłodnieniem, niewymagającym stosunku płciowego. Jestem w stanie zaakceptować ten wynalazek, ale pod jednym warunkiem: wszystkie poczęte dzieci muszą pozostać żywe i niezmutowane genetycznie. W przeciwnym wypadku, uważam in-vitro za coś nieludzkiego, niedopuszczalnego moralnie.

Oczywiście, probówka nie jest jedyną receptą na Niepokalane Poczęcie. Kiedyś natknęłam się na artykuł o obojnaku, który nigdy nie współżył seksualnie. Chociaż pilnował swojej cnoty, los wyrządził mu psikusa i doprowadził do "stanu błogosławionego". Jak to możliwe? Cóż, w organizmie obojnaka znajdowały się zarówno męskie, jak i żeńskie komórki rozrodcze. W wyniku zespolenia dwóch różnych gamet powstało maleństwo, którego chyba nikt nie mógł się spodziewać. Dziwna historia, ale oparta na faktach.


Celibat? To jest to!

Seks jest czymś, co większość kultur i religii kojarzy z instytucją małżeństwa. Wiadomo jednak, że wielu ludzi korzysta z niego według własnego uznania. Najlepszym pretekstem do pozamałżeńskiego nierządu jest wynalazek, zwany antykoncepcją. Najlepszym wytłumaczeniem dla przedmałżeńskiej wstrzemięźliwości - celibat. W niniejszym tekście przyjrzymy się temu drugiemu zjawisku.

Niektórzy ludzie uważają, że celibat jest czymś bezsensownym, co utrudnia życie księżom, zakonnikom i zakonnicom. W rzeczywistości, jest to jedna z najszlachetniejszych odmian ascezy, która prowadzi do wyższego dobra. Celibat to ofiara, złożona Bogu (wyrzeczenie się przyjemności, poszukiwanej przez większość społeczeństwa)... Preferowanie spraw duchowych i umysłowych, a nie cielesnych... Forma samodoskonalenia (upodabnianie się do czystych, bezcielesnych, obdarzonych silną wolą aniołów)... Sposób na proste, wygodne życie (bo, jak wiadomo, seksualność komplikuje relacje międzyludzkie)... Celibat jest stanem, który może imponować osobom świeckim, gdyż niewielu laików wytrzymałoby całe życie w czystości. Takie "imponowanie" może się przyczynić do wzmocnienia autorytetu Kościoła katolickiego, a to bardzo pozytywny skutek (KK jest niezłą instytucją. Piszę to zupełnie obiektywnie, bo - pomimo fascynacji teologią i Radiem Maryja - jestem agnostyczką). W celibacie chodzi również o to, aby pokazać, że stawia się Boga na pierwszym miejscu. Chyba każdy zgodzi się ze stwierdzeniem, iż osoba konsekrowana powinna kochać Stwórcę bardziej, niż erotykę. Bezdzietność duchownych ma również na celu rozwiązanie problemu dziedziczenia majątku. Same plusy.

Oto fragmenty Pisma Świętego, wyjaśniające, dlaczego bezżenni mają lepiej, niż małżeństwa:


"Chciałbym, żebyście byli wolni od utrapień. Człowiek bezżenny troszczy się o sprawy Pana, o to, jak by się przypodobać Panu. Ten zaś, kto wstąpił w związek małżeński, zabiega o sprawy świata, o to, jak by się przypodobać żonie. I doznaje rozterki. Podobnie i kobieta: niezamężna i dziewica troszczy się o sprawy Pana, o to, by była święta i ciałem, i duchem. Ta zaś, która wyszła za mąż, zabiega o sprawy świata, o to, jak by się przypodobać mężowi. Mówię to dla waszego pożytku, nie zaś, by zastawiać na was pułapkę; po to, byście godnie i z upodobaniem trwali przy Panu. Jeżeli ktoś jednak uważa, że nieuczciwość popełnia wobec swej dziewicy, jako że przeszły już jej lata i jest przekonany, że tak powinien postąpić, niech czyni, co chce: nie grzeszy; niech się pobiorą! Lecz jeśli ktoś, bez jakiegokolwiek przymusu, w pełni panując nad swoją wolą, postanowił sobie mocno w sercu zachować nietkniętą swoją dziewicę, dobrze czyni. Tak więc dobrze czyni, kto poślubia swoją dziewicę, a jeszcze lepiej ten, kto jej nie poślubia" (1 list do Koryntian, rozdział 7, wersety 32-38).

"Lecz On im odpowiedział: Nie wszyscy to pojmują, lecz tylko ci, którym to jest dane. Bo są niezdatni do małżeństwa, którzy z łona matki takimi się urodzili; i są niezdatni do małżeństwa, których ludzie takimi uczynili; a są i tacy bezżenni, którzy dla królestwa niebieskiego sami zostali bezżenni. Kto może pojąć, niech pojmuje!" (Ewangelia wg św. Mateusza, rozdział 12, wersety 11-12).

Przydatny cytat z KKK (Katechizmu Kościoła Katolickiego):

"2338 Osoba żyjąca w czystości zachowuje integralność obecnych w niej sił życia i miłości. Integralność ta zapewnia jedność osoby i sprzeciwia się wszelkiemu raniącemu ją postępowaniu. Nie toleruje ani podwójnego życia, ani podwójnej mowy.

2339 Czystość domaga się osiągnięcia panowania nad sobą, które jest pedagogią ludzkiej wolności. Alternatywa jest oczywista: albo człowiek panuje nad swoimi namiętnościami i osiąga pokój, albo pozwala zniewolić się przez nie i staje się nieszczęśliwy. "Godność człowieka wymaga, aby działał ze świadomego i wolnego wyboru, to znaczy osobowo, od wewnątrz poruszony i naprowadzony, a nie pod wpływem ślepego popędu wewnętrznego lub też zgoła przymusu zewnętrznego. Taką zaś wolność zdobywa człowiek, gdy uwalniając się od wszelkiej niewoli namiętności, dąży do swojego celu drogą wolnego wyboru dobra oraz zapewnia sobie skutecznie i pilnie odpowiednie pomoce".

2340 Kto chce pozostać wierny przyrzeczeniom chrztu i przeciwstawić się pokusom, podejmie w tym celu środki takie, jak: poznanie siebie, praktykowanie ascezy odpowiedniej do spotykanych sytuacji, posłuszeństwo przykazaniom Bożym, ćwiczenie się w cnotach moralnych i wierność modlitwie. "Czystość integruje nas na nowo i prowadzi do jedności, którą utraciliśmy, rozpraszając się w wielości".

2341 Cnota czystości pozostaje w zależności od kardynalnej cnoty umiarkowania, która zmierza do przeniknięcia rozumem uczuć i popędów ludzkiej zmysłowości.

2342 Panowanie nad sobą jest zadaniem długotrwałym. Nigdy nie należy uważać, że zdobyło się je raz na zawsze. Zakłada ono wysiłek podejmowany we wszystkich okresach życia. Wymagany wysiłek powinien być bardziej intensywny w pewnych okresach - gdy kształtuje się osobowość, w dzieciństwie i w młodości".

Krótkie podsumowanie:


Mam nadzieję, że teraz wszyscy już rozumieją, dlaczego uważam Niepokalane Poczęcia i celibat za prawdziwe udogodnienia. Nie można być antyseksualistą, lekceważąc założenia tej ideologii, dlatego warto popierać jej praktyczny wymiar. Jeśli chodzi o mnie, nie chcę mieć dzieci, więc raczej nie skorzystam z metody in-vitro. Natomiast celibat realizuję we własnym, świeckim życiu. Mimo, że marzę o zdawaniu matury z religii, nie mam powołania do życia konsekrowanego. Gdyby jednak ktoś przyparł mnie do muru i kazał wybrać małżeństwo lub zakon, zdecydowałabym się na to drugie.

Ocena: 5.333
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 15.11.2008r.

Pestycyd 14 12 2008 (21:35:47)

Przeczytałem część pierwszą, dot. niepokalanego poczęcia (swoją drogą niewspółmiernie mniejszą od drugiej) i odechciało mi się dalszej lektury.

Fał 10 12 2008 (19:18:14)

Cholernie stronnicze ujęcie. Dlatego powstrzymam się od oceny.

Heko 30 11 2008 (13:59:00)

Mi tez siÄ™ nawet podoba.

Pcheła 23 11 2008 (23:03:55)

Bardzo ciekawy artykuł ;) I temat nie byle jaki. Brawo.