warto go przeczytać
Od zarania dziejów człowiek stwarzał sobie zasady, według których należy żyć; filozofie, doktryny, kodeksy. Naturalną koleją rzeczy po zdolności myślenia, jest możliwość kreowania zasad ładu w swoim życiu.
W każdej kulturze stworzone zostały podwaliny do wyznaczania dróg życiowych. Podstawą początkowo była chęć przetrwania wraz z instynktem zwierzęcym, za którym szły potrzeby jedzenia, spania, czy rozrodu. Później, gdy człowiek rozwinął zdolności porozumiewania się ze sobą, był w stanie określić jasne reguły, według których dana jednostka była przypisana do danego zajęcia. Co prawda zwierzęta takie jak mrówki są również zwierzętami społecznymi, lecz u nich występuje hierarchia i robotnica nie stanie się mrówką walczącą. Homo sapiens – oznacza człowiek myślący, co pozwala mu dobrać swoje możliwości do zadania i odróżnia go od innych gatunków.
Stworzenie społeczeństwa wywarło wpływ na decydowania przez jednostki, kto ma być za co odpowiedzialny. Silne jednostki były zdolne do polowań, zwinne do wytwarzania narzędzi, natomiast komunikatywne odpowiadały za inne. Osobniki wykazujące charyzmę i o dużej zdolności słuchania innych były w stanie przemyśleć, dlaczego jest tak, a nie inaczej w ich społeczeństwie.
Filozofia – umiłowanie mądrości – określenie stworzone przez kulturę grecką (prawdopodobnie przez Pitagorasa), pozwoliło określić jednostki – filozofów – zdolne do tworzenia podwalin lepszego życia. Przez wieki filozofii, czyli dróg życiowych, powstało mnóstwo, z czego człowiek jest swego rodzaju śmietnikiem, w którym składowane są poszczególne myśli z danej filozofii, czasami w połączeniu z religią jaką wyznaje.
Od Greków wybiórczo pochłaniamy myśli takie jak: "carpe diem”, czy to, że czas płynie. Kulturze wschodu zawdzięczamy pojęcie i spisanie pierwszego kodeksu (kodeks Hammurabiego), czy filozofię buddyzmu (umiłowanie i radość z życia). Z religii natomiast wyciągamy prawa spisane w np. Dekalogu czy księdze Koranu, których staramy się przestrzegać wierząc w lepsze życie.
Także od dziecka wpajane są nam filozofię, czy nakazy, według których należy żyć. Znane są przypadki ludzi dzikich, dzieci pozostawionych samych sobie. Zostały wychowane na przykład przez psy (przypadek ze wschodniej granicy). Dziecko to pozbawione zostało zdolności wymiany myśli, czyli mowy, między osobnikami podobnymi – podlegało tylko pierwotnemu instynktowi przetrwania.
Człowiek żyjący w społeczeństwie osobników sobie podobnych, jest w stanie obrać kierunek w życiu niecałkowicie zgodny z pierwotną koncepcją danej filozofii. Biorąc na przykład epikureizm, człowiek poznając tylko część tej filozofii, chce chwytać dzień i nie zważą na innych, stając się również egoistą. Dokładając do tego myśl "pamiętaj o Śmierci” (Memento Mori), popadnie w paranoje, chcąc przeżyć każdy dzień jakby to był jego ostatni.
Dlatego zbieranie w sobie wszelkich pojedynczych myśli z reguły nie prowadzi do niczego dobrego, natomiast należyte posegregowanie śmieci, jakie w nasz umysł są wrzucane prowadzi do rozsądnego wybierania myśli, filozofii, prawa do danej chwili czy sytuacji.
Stworzenie przez ludzi prawa służy jako system kary i nagrody, gdyż popełniając przestępstwo podlegamy karze, natomiast za przestrzeganie go dostajemy nagrodę – wolność, czy w zależności od religii dostęp do różnego rodzaju rajów (Niebo czy Pola Elizejskie).
Każdy z nas chciałby stworzyć sobie religię, system wartości, który by pasował do jego zdolności, możliwości, czy potrzeb. Niestety, bądź stety, żyjemy w społeczeństwie, tworzymy kultury – wspólnie, przez co zgadzamy się z postawionymi warunkami.
Nasz indywidualizm jest troszkę ograniczony, lecz panując odpowiednio nad porządkiem w naszym zaśmieconym umyśle, jesteśmy w stanie nazwać siebie osobnikiem myślącym, co za tym idzie społecznym.
Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 16.02.2010r.
Statystyki: Wiersze: 5085 | Artykuły: 233 | Recenzje: 119 | Proza: 774 | Wywiady: 48 | Komentarze: 28116 | Użytkownicy: 2435
Online(7): 6 gości i 1 zarejestrowanych:
amymone